Best gek om dit te schrijven en te weten dat allerlei mensen (die ik allemaal leuk vind hoor!) dit gaan lezen.

Zoals jullie weten, ben ik in november geopereerd aan een goedaardige hersenvliestumor.

De neurochirurg kon toen niet alles weghalen en ik moest daardoor nog bestraald worden, om het zicht in mijn rechteroog te behouden.

Dat gaat nu gebeuren. Het startgesprek is afgelopen woensdag geweest, ik heb een MRI en een CT-scan gehad en er is een masker aangemeten. Dat wordt gebruikt om ervoor te zorgen dat ik elke keer op exact dezelfde plek lig. Dus om de accuraatheid van de plek van bestralen te waarborgen.

Aanstaande woensdag zal de eerste bestraling plaatsvinden in Alkmaar. Ik maak me er niet echt druk om, aangezien het gesprek met de radiotherapeut een positief gesprek was en me het gevoel heeft gegeven, dat het echt wel goed is wat we gaan doen.

Maar óók, dat het haalbaar is qua dagelijks leven. Want dat vind ik erg belangrijk, dat ik nog wel kan functioneren en ‘gewoon’ voor Aike en Leia kan zorgen, met ze spelen etc. Het zal 6 weken iedere werkdag plaatsvinden. De behandeling zelf duurt 10 minuten (het bestralen 2 minuten) en ik word met een taxi gehaald en gebracht.

Gelukkig konden we ook aangeven welk tijdsframe voor ons het beste zou passen, zodat ze je daarin inplannen. Dat is qua opvang voor de kinderen praktisch, dat scheelt 2 ochtenden opvang, omdat ze dan naar peuterschool zijn.

Enige paar echt jammere dingen vind ik…..
1) dat ik waarschijnlijk haar ga verliezen en ik weet niet hoeveel en waar precies of wanneer. Ik ga dinsdag alvast naar een haar stuk-kapper om te praten en te laten zien hoe het is mét haar.

2) ik zal waarschijnlijk de taxi moeten delen met anderen wat qua gezondheid eng is, maar ook dat je soms moet omrijden en het langer duurt voor je thuis bent. Dat vind ik vervelend voor de kinderen en ook dat ik dan meer tijd kwijt ben dan nodig, aan de reis nota bene!

Er zijn vast nog wel meer vervelende dingen aan bestralen, maar deze 2 zijn vooralsnog blijven hangen.

Eventuele bijwerkingen zouden nog kunnen zijn vochtophoping bij de tumor in de buurt, vermoeidheid (daar heb ik al pillen tegen in huis), gevoeligheid van de huid en droge ogen. Geen onoverkomelijke zaken, dacht ik.

Op de lange termijn kan er nog meer gebeuren, maar dat heb ik maar even weggezet, dat kun je niet inschatten en als ze komen, zijn ze permanent geloof ik.

Zover het eerste verslag, ik moet er nog even inkomen. Er zijn vast vragen die ik niet beantwoord heb, maar dat komt nog wel…