Drie weken geleden kwam ik bij de endocrinoloog, voor kennismaking en omdat mijn hormoonhuishouding in de gaten gehouden moet worden.

Het gebied van bestralen betrof óók de hypofyse en het meningeoom zit er vlakbij/tegenaan. Het kan zijn dat er na verloop van tijd klachten optreden veroorzaakt door het bestralen van afgelopen jaar.

Ze stelde diverse vragen en wilde graag een bloedonderzoek, omdat mijn status onbekend is, maar ook omdat ze de waarden van mijn schildklier in een eerder onderzoek twijfelachtig vond. Ze wilde meer informatie.

Blijkt dat van de 30 genoemde klachten die je door een trage schildklier kunt krijgen, ik er ruim 22 heb.

Ik was direct helemaal blij, want ‘Eureka, we hebben eindelijk een oorzaak voor al die kleine kl*te dingetjes, die mijn dagelijks leven zo beïnvloeden!’

En een trage schildklier kan, als het even meezit, met een pilletje per dag ondersteund worden, en wég zijn die 22 klachten! Dat is best iets om naar uit te kijken.

Want dan zou ik geen…

• Onregelmatige menstruatie
• Jeuk hoofdhuid
• Haaruitval
• Opzetten achillespezen (sinds 2016)
• Stijve handen
• Spierspanning schouders
• Pijn aan de rug
• Nachtzweten
• Temperatuur schommelingen
• Somberheid /negativiteit
• Hoofdpijn
• Droge keel
• Buitensporig veel water drinken, anders voel ik me echt ziek
• Weinig energie
• Gebrekkig concentratie
• Geheugen slecht
• Kouwelijk
• Oorsuizen (sinds 2010)
• Lage hartslag
• Gewicht toename en niet verliezen
• Brain fog
• Grieperig gevoel zonder koorts bij menstruatie
• Opgejaagd en dan weer uitgeput gevoel

… meer hebben.

Dus vol goede moed ging ik bloed prikken.

Een paar dagen later stond de uitslag al klaar in mijn medisch dossier en dat vond ik logisch. Ik dacht zelfs dat er bericht zou zijn dat de telefonische afspraak om gezet zou zijn in een fysieke, want ja, ik had (in mijn hoofd) vast een erg slecht werkende schildklier.

Maar niets was minder waar. Na alle waarden uitgeprint te hebben en mijn eigen kundige oog erop gericht, plus alles nagekeken op Google om te zien wat gemiddeld is… Bleek dat ik bloedsgewijs gewoon behoorlijk gezond ben.

Natuurlijk onlogisch om daar verdrietig over te zijn, maar ja, ik had al die klachten al weg gedacht en bedacht dat ik over 5 maanden weer de oude zou zijn!

Vandaag belde dan eindelijk de endocrinoloog zelf op, om alles te duiden en bespreken… Maar ook zij was enthousiast over hoe goed het eruit ziet. Er is objectief gezien geen indicatie voor afwijkingen, dus geen reden tot nader onderzoek of actie ondernemen…

Nu is het wel zo, dat ik ‘laag normaal’ getest ben. Als ik vroeger als standaard hoog had, dan kan ik nu wel klachten ervaren. Maar dat weet zij niet, want ze ziet me voor het eerst. Ik ga dus wel op zoek naar uitslagen van eerder onderzoek. Even kijken hoe dat eruit ziet.

Maar daar zit je dan, met je goede bloed en je goed werkende hormonen! Een beetje sip te zijn omdat je op dit gebied ‘gezond’ bent verklaard.

Mijn lever en nieren doen het ook goed. Het oude weefsel uit het meningeoom is pathologisch getest en daaruit blijkt dat het meer dan 90% progesteron receptoren bevat, wat betekent dat ik na constatering van het meningeoom eigenlijk helemaal niet nog eens zwanger had mogen worden. Eerst had ie eruit gemoeten. Maar ja dat is achteraf.

Ik heb natuurlijk ook nog heftig doorgevraagd, of ik niet het medicijn van trage schildklier toch kan proberen bijv. Maar dat kan niet omdat de bijwerkingen dusdanig heftig zijn dat de schade te groot kan worden.

En gevraagd wat ik dan met die 22 plus klachten moet. Maar daar moet ik dan met psycholoog en fysiotherapeut voor mee aan de slag.

En wie weet, is het wel slaapverstoring. Of slaaptekort. Of stress. Of beide.. Met kleine kinderen en een controlfreak thuisblijfmama zou dat best kunnen.

Eerst maar eens vieren dat ik gezond ben. En wat gezonder gaan eten. Misschien krijg ik dat klachtenlijstje dan in ieder geval iets korter…