Gisteren hebben Peter en ik de uitslag van de mri van twee weken geleden besproken bij de neurochirurg in het umcg.

De tumor is niet echt gegroeid, dus wordt stabiel genoemd. Wel is er een kleine wijziging in vorm te zien.

Mijn casus wordt volgende week dinsdag besproken met een aantal specialisten op het gebied van meningeomen, om te zien wat het advies is wanneer de rechteroogzenuw toch in het gedrang komt. Daar is nu nog maar weinig ruimte helaas.

Een van de eventuele mogelijkheden zou kunnen zijn dat de chirurg via mijn neus naar binnen gaat, en vanaf daar de tumor uitholt. Dat kan alleen wanneer het weefsel niet erg stevig is, en daarover heb ik gevraagd of dat dan niet met dr. van Firth besproken kan worden, aangezien die er ervaring mee heeft. Dat zou hij zeker doen.

Maarrrr er zijn variabelen, zoals de bestraling, waardoor het weefsel van textuur veranderd kan zijn. Je zou bijna zeggen: ga even kijken, maar dat doen ze dan toch liever zo laat mogelijk 😉

Ik word volgende week gebeld over het advies van die vergadering. Over een jaar krijg ik weer oogonderzoeken ter controle. Oog doet het nu overigens 130%.

Over een half jaar doen we weer een mri scan. Dat wil ik wel echt voorlopig blijven doen, ieder half jaar scannen, want met links zijn we daar te goed van vertrouwen in geweest.

Ook komt er een verwijzing naar de endocrinoloog, aangezien mijn hormonen wel in de gaten gehouden moeten worden. Ik ben wat veranderd in de loop der tijd, het lijkt op de overgang, maar omdat de tumor ook (voor het gemak) bij de hypofyse zit, is dat niet zeker. Hij kan ook een tik gehad hebben door de bestraling.

Anyway, dat is een andere zaak en een ander geval. We gaan dat wel weer bekijken na het eerste gesprek met de endocrinoloog!